दव

हे दव अंथरले कोणी
भल्या पहाटे चंद्र मावळताना
कुणा ही सुचली खट्याळ कल्पना
निरव निशेच्या संगती कोण श्रम करी
हे दव अंथरले कोणी

धरतीला या आछादाया
शर्यत जणू रवि किरणे करीती
टपोरे थेंब पाहुनी लाल ती होती
किरणे अंगावरती पड़ता हसती गालात जणु
हे दव अंथरले कोणी

फुलांतला मधु चाखाया भ्रमर गिरक्या घेई
चक्री वारा चुकवत पाकळीचा विसावा पाही
भिजलेल्या मखमलीत या पाय निसटता होई
टवटवित पालवित कुठले हे पाण्याचे मणी
हे दव अंथरले कोणी

खिडकीच्या काचेवरी जमली ही पंगत
तिला आतून निरोप घेण्याचीही नाही सवलत
कोण दोन जिवात हा अड़थळा आणी
हे दव अंथरले कोणी

- कवी सर्वेश